zondag, december 13, 2009

Walvisvlees


Walvisvlees, een mals en mager stukje wild.

Een pleidooi om de consumptie van walvis uit de taboesfeer te halen.

Deze zomer was ik in Noorwegen en grilde ik walvisvlees op de barbecue. Hvalbiff, brokken diepgevroren walvisvlees zijn in vrijwel iedere Noorse supermarkt verkrijgbaar. Niet duur ook, rond de 17 euro per kilo.
Het vlees in plakken snijden, zouten en peperen, kort grillen.
Kleur donkerrood. De smaak is verassend, neigend naar vis maar ook weer niet helemaal. Extreem mals, een textuur die doet denken aan kogelbiefstuk maar dan met grovere vezels. Weinig vet.
Echt heel lekker was het niet, beetje raar.

Walvis bevat veel omega drie onverzadigde vetzuren en is dus bijna net zo "gezond" als vette vis. Het vlees is zo mals omdat de dieren na het harpoeneren een tijd aan boord van de walvisvaarder rijpen voordat ze uitgesneden worden. Slow food! Alle stukken van de walvis worden verwerkt, het is dus niet zo dat alleen de beste stukken in de supermarkt terechtkomen.

Walvis eten is een taboe maar is dat ook terecht?

In de Middeleeuwen schaarde men walvis onder de vissen en mocht het dus op vastendagen gegeten worden. Een delicatesse voor de elite. Bruinvis was de meest gegeten soort, ik ken zelfs een recept voor bruinvisbloedworst. Maar, de consumptie zal marginaal geweest zijn.

De walvisvaart heeft sommige soorten walvis vrijwel uitgeroeid en die moeten we uiteraard met rust laten. Maar, er zijn flink wat soorten waar het prima mee gaat. De Noorse walvisvangst richt zich op de minke whale oftewel dwergvinvis. Deze soort wordt niet bedreigd en niet overbevist. Waarom zouden we er niet af en toe wat van opeten? Dat lijkt me beter te verdedigen dan consumptie van een vrijwel uitgestorven soort als de bluefin tonijn.
Is er een fundamenteel verschil tussen het eten van walvis en het eten van ander wild?
Neen!.
Sterker, wanneer we op walvis overschakelen hoeven we kleinere aantallen dieren te doden omdat een walvis nu eenmaal een stuk meer vlees levert dan andere soorten wild...

7 opmerkingen:

ulrik zei

Zou je dolfijnvlees eten? Dat doen ze namelijk in Japan, daar wordt dolfijnvlees onder de noemer walvisvlees verkocht in de supermarkt.
In de documentaire The Cove is te zien hoe jaarlijks tienduizenden dolfijnen in een baai afgeslacht worden. Probleem is het hoge kwikgehalte van dolfijnvlees. Hoe zit dat met de grotere walvissoorten, hebben die ook een hoog kwikgehalte? Nee, ik ben er niet voor om welk walvisvlees dan ook te nuttigen.

meneer wateetons zei

mooi werk.

Dolfijnenvlees staat op mijn passieve verlanglijstje.

artgrrl zei

Ik heb nog een recept voor Romeinse visballetjes van bruinvis, daarnaast eet ik ook wild, wat ook zoogdieren zijn. het staat nog wel op m'n lijstje. Ik heb The Cove overigens gezien, daarnaast ook andere documentaires over bio industrie wat eigenlijk op hetzelfde neerkomt, alleen leven walvissen vrij in zee en worden alleen pas vlak voor consumptie afgeslacht.

geroni zei

Eet eens een koe, die kunnen we kweken. Ik zou niet alle bio-diversiteit in de zee opeten of ga je binnenkort walvissen in een zwembad kweken?

Het is niet omdat de Jappen heel de zee rond hun eiland leeggegeten hebben dat we hetzelfde moeten doen. Der is al genoeg uitgestorven.

Anoniem zei

Zojuist een portie minke gedeeld met zn viertjes in ijsland, zwaar vlees vooral. Bijgerechtje a 365 gram met zn vieren gedeeld maar pfff, wat voedzaam. Mooie structuur, opgebakken met uitjes. Lekker, maar ivm ethisch aspect eenmalige actie. Ter compensatie 100 euro de man uitgegeven aan whale watching ;-)
Hier is het ook goedkoop, de 'biefstuk' is zo'n 15 euro de kilo.
Gr. Vanessa

Anoniem zei

Ik heb het in Japan gegeten en ik moet zeggen; het smaakt naar meer. De kinderen en ik zouden het wel vaker willen eten. Maar waar koop je dit in Nederland?

De Japanners vissen op dwergvinvissen. Ze vangen er zo'n 333 per jaar nu. Terwijl er alleen al in de Atlantische Oceaan zo'n 180.000 rondzwemmen. Ik heb er geen moeite mee dat daar een paar van worden geoogst. Dat is 0,2% van de populatie. Ik begrijp niet dat onze vriendjes van Sea Shepard daar zo'n moeite mee hebben? Of mag er van hen pas weer worden op dwergvinvissen worden gevist, wanneer de stand is toegenomen tot 250.000 stuks?

Groet, Kees.

esther houtop zei

Kun je ook potvis eten?